Τα διεγερτικά καίνε πολύ καλά το λίπος. Δυστυχώς, δεν μπορούν όλοι να χρησιμοποιήσουν διεγερτικά με ασφάλεια. Ακολουθούν μερικά μη διεγερτικά συστατικά που καίνε λίπος:

Irvingia Gabonensis - επίσης γνωστή ως αφρικανικό μάνγκο. Σε μια μελέτη, έκαιγε λίπος και μείωσε το σωματικό βάρος ενισχύοντας τον μεταβολισμό. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη έλαβαν 300 mg ημερησίως.[5]

Εκχύλισμα μαύρου πιπεριού - επιβραδύνει την παραγωγή λιποκυττάρων και αυξάνει τον μεταβολικό ρυθμό.[6]

Η κανέλα και τα αμινοξέα - (π.χ. BCAA και λυσίνη) χρησιμοποιούνται επίσης σε μη διεγερτικούς λιποδιαλύτες. Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι η κανέλα και τα αμινοξέα καίνε λίπος, αλλά οι περισσότερες μελέτες δεν αφορούν ανθρώπους.

Θα «καίγεστε» από παρενέργειες;
Ένας τυπικός λιποδιαλύτης περιέχει περίπου 400-500 mg διεγερτικών (περίπου 4-6 φλιτζάνια καφέ). Σύμφωνα με την Mayo Clinic, τα 400 mg ή λιγότερο είναι ασφαλή, αλλά και πάλι μπορεί να προκαλέσουν παρενέργειες. Εξαρτάται πραγματικά από την ατομική σας ευαισθησία.

Μερικοί λιποδιαλύτες φτάνουν στο σημείο να περιλαμβάνουν 600-800 mg! Ευαίσθητοι ή όχι, έχετε πολλές πιθανότητες να αντιμετωπίσετε σοβαρές παρενέργειες με μια τόσο τεράστια δόση. Είναι καλύτερο να ξεκινήσετε με μια χαμηλή δόση διεγερτικού και να αξιολογήσετε την ανοχή σας. Στη συνέχεια, αυξήστε τα 400-500 mg, αλλά όχι περισσότερο. Αυτές είναι οι πιο κοινές παρενέργειες διεγερτικών. Μπορεί να κυμαίνονται από ήπιες έως σοβαρές:

• Πονοκέφαλοι
• Νευρικότητα
• Ναυτία
• Γρήγορος καρδιακός παλμός
• Υψηλή πίεση του αίματος
• Ανησυχία
• Αϋπνία
• Ευερέθιστο έντερο

Όταν χρησιμοποιείτε έναν λιποδιαλύτη, μπορεί να λάβετε περισσότερα από όσα είχατε παζαρέψει. Μην ανησυχείτε! Σε αντίθεση με τις παρενέργειες για τις οποίες μόλις μιλήσαμε, οι ακόλουθες αποτελούν θετικές επιπτώσεις που πραγματικά θέλετε:

• Αυξημένη ενέργεια
• Μειωμένη όρεξη
• Μειωμένη κατακράτηση υγρών στο σώμα
• Η καφεΐνη έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει την ενέργεια. Έτσι, οποιοδήποτε συστατικό που περιέχει καφεΐνη θα σας δώσει περισσότερη ενέργεια. Ωστόσο, η ενέργεια είναι επίσης ένα υποπροϊόν του μεταβολισμού. Έτσι, οποιοδήποτε συστατικό που τονώνει το μεταβολισμό θα αυξήσει και τα επίπεδα ενέργειάς σας.

Η έρευνα δείχνει ότι η καφεΐνη, το πράσινο τσάι, η συνεφρίνη και το irvingia gabonensis μειώνουν την πείνα και αυξάνουν τον κορεσμό.[1][2][4][5]

Επειδή η καφεΐνη είναι διουρητικό, αφαιρεί από το σώμα σας το υπερβολικό νερό. Εάν κουβαλάτε υπερβολικό βάρος νερού, αυτό είναι ένα ωραίο όφελος. Αλλά προσοχή! Θα αφυδατωθείτε αν δεν πίνετε 8-10 ποτήρια νερό κάθε μέρα.

Πηγή: Mike Jackson - eSupplements.com. Mike Jackson is nutritional consultant as well as a freelance writer in the field of health and fitness. He specializes physique transformation and contest preparation for all levels of competitor. Mike is currently based out of Salt Lake City, Utah.

Πριν αποφασίσετε να συμπεριλάβετε στην καθημερινή σας ρουτίνα τους λιποδιαλύτες και τα λοιπα παρεμφερή συμπληρώματα διατροφής, πρέπει να ασχοληθούμε με τη λειτουργία των λιποκυττάρων στον οργανισμό μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι πραγματικά δεν γνωρίζουν πώς λειτουργούν τα λιποκύτταρα, πώς λαμβάνει χώρα η διαδικασία καύσης λίπους ή πού πηγαίνει το λίπος όταν καίγεται. Στην πραγματικότητα είναι μια αρκετά περίπλοκη φυσιολογική διαδικασία, αλλά πολλοί ερευνητές και ειδικοί την εξήγησαν όσο πιο απλά μπορούσαν. Όταν το σώμα χάνει λίπος, το λιποκύτταρο δεν πηγαίνει πουθενά, ούτε κινείται στο μυϊκό κύτταρο για να καεί. Το ίδιο το λιποκύτταρο παραμένει ακριβώς εκεί που ήταν κάτω από το δέρμα στους μηρούς, τους γοφούς, τα χέρια κ.λπ., και πάνω από τους μύες, γι' αυτό είναι δύσκολο να δούμε τη διαγράμμιση των μυών όταν το σωματικό λίπος είναι υψηλό (Porter et. al. 2009). Το λίπος αποθηκεύεται μέσα στο λιποκύτταρο με τη μορφή τριγλυκερίνης. Το λίπος δεν καίγεται ακριβώς εκεί στο λιποκύτταρο. πρέπει να απελευθερωθεί από το λιποκύτταρο μέσω κάπως περίπλοκων ορμονικών/ενζυματικών οδών. Όταν διεγείρεται να το κάνει, το λιποκύτταρο απλά απελευθερώνει τριγλυκερόλη στην κυκλοφορία του αίματος ως ελεύθερα λιπαρά οξέα (FFA's) και αυτά μεταφέρονται μέσω του αίματος στους ιστούς όπου απαιτείται η ενέργεια (Manore et al. 2011). 
Ποια ακριβώς λοιπόν είναι η δράση που παρατηρούμε στους λιποδιαλύτες αλλά και στον φυσικό τρόπο καύσης λίπους; Με τη λιπόλυση, κάθε μόριο τριγλυκερόλης διασπάται σε γλυκερίνη και τρία λιπαρά οξέα. Η αντίδραση καταλύεται από ορμονοευαίσθητη λιπάση (HSL). Το αποθηκευμένο λίπος απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος ως FFA και μεταφέρεται στους μύες όπου απαιτείται η ενέργεια. Καθώς η ροή του αίματος αυξάνεται στους ενεργούς μύες, περισσότερα FFA's παραδίδονται στους μύες που τα χρειάζονται. Οι FFA μπαίνουν μέσα στα μιτοχόνδρια με το LPL και εδώ πηγαίνουν να καούν οι FFA. Όταν τα FFA απελευθερώνονται από το λιποκύτταρο, το τελευταίο συρρικνώνεται και αυτός είναι ο λόγος για την πιο αδύνατη εμφάνιση όταν το σώμα χάνει λίπος επειδή το λιποκύτταρο είναι πλέον μικρότερο (Εικ. 3) (Turcotte 2000). Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «στην πραγματικότητα δεν «χάνουμε» λιποκύτταρα, «αδειάζουμε» λιπώδη κύτταρα», το σωματικό μας λίπος είναι βασικά απλώς μια εφεδρική πηγή ενέργειας και τα λιποκύτταρα είναι σαν τις δεξαμενές αποθήκευσης. Σε αντίθεση με μια δεξαμενή αερίου στο αυτοκίνητο που έχει σταθερό μέγεθος, τα λιποκύτταρα μπορούν να επεκταθούν ή να συρρικνωθούν σε μέγεθος ανάλογα με το πόσο «γεμάτα» είναι (Robergs and Keteyian 2013). 

Μπορούμε να μετατρέψουμε το σώμα μας σε μηχανή καύσης λίπους συμπεριλαμβάνοντας στη διατροφή μας τροφές με λίγες θερμίδες αντί για τροφές με πολλές θερμίδες. Οι λιποδιαλύτες ως συμπληρώματα καύσης λίπους δεν είναι οι μόνοι που μπορούν να κάψουν λίπη. Χωρίς σωστή διατροφή και τακτική άσκηση, δεν μπορούμε να φτάσουμε τον απαραίτητο στόχο.

--------------------
Πηγή: Salwa Refat El-Zayat, Hiba Sibaii & Karima A. El-Shamy (2019) "Physiological process of fat loss" Bulletin of the National Research Centre volume 43, Article number: 208 (2019)
 

Ένας πρωταρχικός παράγοντας για τον καθορισμό των κινδύνων συσσώρευσης λίπους είναι το γενετικό υπόβαθρο, το οποίο μπορεί να φανεί εξετάζοντας την ομοιότητα στην κατανομή του λίπους στα μέλη της οικογένειας του ίδιου φύλου. Το φύλο είναι επίσης γνωστό ότι επηρεάζει τη θέση του σωματικού λίπους. Ας συνοψίσουμε ωστόσο τους πιο κοινούς κινδύνους οι οποίοι έχουν αναφερθεί σε ποικίλες βιβλιογραφικές πηγές κατά το πέρασμα των τελευταίων δεκαετιών.

Η κατανομή του λίπους στο πάνω μέρος του σώματος συσχετίζεται με την ανάπτυξη διαφόρων προβλημάτων υγείας, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων, της υπέρτασης, του διαβήτη, του συνδρόμου υπνικής άπνοιας, της οστεοαρθρίτιδας και ορισμένων μορφών καρκίνου, καθώς τα περισσότερα λίπη συσσωρεύονται γύρω από τα εσωτερικά όργανα (Baglioni et al. 2012) .

Η κατανομή του κάτω λίπους του σώματος συσχετίζεται με τα μηχανικά προβλήματα καθώς τα περισσότερα λίπη κατανέμονται γύρω από τους γοφούς, τους μηρούς και τους γλουτούς (Dhaliwal and Welborn 2009). Ο υπολογισμός της αναλογίας μέσης-ισχίου είναι ένα γρήγορο τεστ για την πρόβλεψη του κινδύνου για επιπλοκές που σχετίζονται με την κατανομή λίπους στο άνω μέρος του σώματος. Οι γυναίκες κινδυνεύουν εάν η αναλογία υπερβαίνει το 0,85. για τους άνδρες η αναλογία είναι 0,95 (Stunkard et al. 2007). Οι λιποδιαλύτες μαζί με την κατάλληλη φυσική άσκηση και την ισορροπημένη διατροφή μπορούν να οδηγήσουν σε βελτίωση του επιπέδου υγείας και ευεξίας σε μεγάλο ποσοστό τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες.

Οι λιποδιαλύτες στα σχετικά συμπληρώματα διατροφής αποδεικνύονται ιδιαίτερα χρήσιμη λύση όταν προσπαθούμε να αποφύγουμε διάφορες επικίνδυνες δίαιτες οι οποίες υπόσχονται ασυνήθιστα γρήγορα αποτελέσματα. Η δίαιτα «γιο-γιο» είναι ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη λίπους στο πάνω μέρος του σώματος. Ορίζεται ως ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο απώλειας και ανάκτησης σωματικού βάρους. Οι κύριες αιτίες της είναι η γρήγορη απώλεια βάρους, η έλλειψη φυσικής άσκησης και οι κακές διατροφικές συνήθειες (Brownell 2009). Η δίαιτα γιο-γιο σπάνια οδηγεί σε επιτυχία και καταλήγει σε κινδύνους όπως κατάθλιψη (από «αποτυχία» στη διαχείριση του βάρους), μειωμένο μεταβολισμό (τρώγοντας πολύ λίγες θερμίδες αναγκάζει το σώμα σε «κατάσταση πείνας»), αύξηση βάρους και κακή υγεία της καρδιάς (Duvernoy 2011). Οδηγεί σε προβλήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως υψηλή χοληστερόλη, υψηλή αρτηριακή πίεση, αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και αρνητική ροή αίματος στην καρδιά που οδηγεί σε συσσώρευση πλάκας στις αρτηρίες και δυνητικά οδηγεί σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο (Mehta et al. 2014). Γι αυτό και μια ισορροπημένη διατροφή μαζί με ένα πρόγραμμα τακτικής σωματικής άσκησης και την καθημερινή επαρκή πρόσληψη συμπληρωμάτων σε λιποδιαλύτες μπορούν να αποδειχθούν εξαιρετικά αποτελεσματικά για την απώλεια βάρους και την συνεπακόλουθη καύση λίπους.

--------------------
Πηγή: Salwa Refat El-Zayat, Hiba Sibaii & Karima A. El-Shamy (2019) "Physiological process of fat loss" Bulletin of the National Research Centre volume 43, Article number: 208 (2019)
 

Ο λιπώδης ιστός είναι ένας χαλαρός συνδετικός ιστός που αποτελείται από λιποκύτταρα και είναι υπεύθυνος για την αποθήκευση ενέργειας με τη μορφή λιπιδίων. Ταυτόχρονα, μαλακώνει και μονώνει το σώμα (Birbrair et al. 2013). Ο λευκός λιπώδης ιστός (WAT) και ο καφέ λιπώδης ιστός (BAT) είναι οι δύο κύριοι τύποι λιπώδους ιστού (Kershaw and Flier 2004). Αυτός ο ιστός έχει αναγνωριστεί ως κύριο ενδοκρινικό όργανο καθώς παράγει ορμόνες όπως η λεπτίνη και η ρεζιστίνη καθώς και κυτοκίνες όπως ο TNF-α και η IL-6 (Coelho et al. 2013). Επιπλέον, ο λιπώδης ιστός μπορεί να επηρεάσει άλλα όργανα των συστημάτων του σώματος και μπορεί να οδηγήσει σε ασθένειες (Cannon et al. 2018). Η λιπογένεση συμβαίνει στο ήπαρ και στον λιπώδη ιστό όπου οι υδατάνθρακες και οι πρωτεΐνες που καταναλώνονται στη διατροφή μπορούν να μετατραπούν σε λίπος. Οι υδατάνθρακες μπορούν να αποθηκευτούν ως γλυκογόνο στο ήπαρ και στους μύες και μπορούν να μετατραπούν σε τριγλυκερίδια στο ήπαρ και να μεταφερθούν στον λιπώδη ιστό για αποθήκευση (Kersten 2001). Τα αμινοξέα χρησιμοποιούνται για τη σύνθεση νέων πρωτεϊνών ή μετατρέπονται σε υδατάνθρακες και λίπος (Wood et al. 2008). 

Η φυσιολογική διαδικασία της καύσης λίπους (λιποδιάλυση) συμβαίνει όταν τα λίπη απελευθερώνονται από τα λιποκύτταρα στην κυκλοφορία για την παροχή της απαιτούμενης ενέργειας (Porter et al. 2009). Το σώμα χρειάζεται τροφή για την απόκτηση της ενέργειας για τη διατροφή/συντήρηση των κυττάρων του και για την εκτέλεση εσωτερικών και εξωτερικών λειτουργιών (Jeukendrup et al. 2016). Ο όρος «λιποδιαλύτες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει συμπληρώματα διατροφής που ισχυρίζονται ότι αυξάνουν έντονα τον μεταβολισμό του λίπους, περιορίζουν την απορρόφηση λίπους, αυξάνουν την απώλεια βάρους και αυξάνουν την οξείδωση του λίπους κατά την άσκηση (Podder et al. 2011). Οι λιποδιαλυτες πρέπει να καίνε τα αποθηκευμένα λίπη, να διασπούν τα λιποκύτταρα, να αυξάνουν τον μεταβολικό ρυθμό και να αναστέλλουν τη διεύρυνση των λιποκυττάρων (Nawrot et al. 2013). Τα συμπληρώματα σε λιποδιαλύτες περιλαμβάνουν καφεΐνη, καρνιτίνη, πράσινο τσάι, συζευγμένο λινολεϊκό οξύ και χρώμιο (Eric and Berg 2010). 

Οι λιποδιαλύτες περιέχουν φυτικά συστατικά όπως εφεδρίνη, υοχιμβίνη, χιτοζάνη και πυροσταφυλικό (Nawrot et al. 2013). Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι το φαγητό είναι ένας τρόπος για να αυξήσουν το λίπος στο σώμα, όχι να το χάσουν. αλλά υπάρχουν τροφές που έχουν την ικανότητα να καίνε λίπος καθώς καταναλώνονται (Paul 2009). Ορισμένες τροφές είναι πλούσιες σε περιεκτικότητα σε νερό και έτσι βοηθούν στη διαδικασία μείωσης του λίπους (Grier 2007). Οι προσλαμβανόμενες και περιβαλλοντικές τοξίνες που λαμβάνονταν καθημερινά μπορούν να αποθηκευτούν στα λιποκύτταρα (La Merrill et al. 2013). Οι λιποδιαλύτες δεν προορίζονται να αντικαταστήσουν ένα καλό πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε το σώμα να ενισχύσει την ικανότητα λιποδιάλυσης είναι να τρώτε θερμογόνες τροφές, να πίνετε άφθονο νερό και να ασκείστε τακτικά (Paul 2009). 
--------------------
Πηγή: Salwa Refat El-Zayat, Hiba Sibaii & Karima A. El-Shamy (2019) "Physiological process of fat loss" Bulletin of the National Research Centre volume 43, Article number: 208 (2019)
 

Ας μάθουμε περισσότερα για τους λιποδιαλύτες και τη σχέση τους με τον οργανισμό μας. Η L-καρνιτινη εντάσσεται στους λιποδιαλυτες που βοηθούν καθοριστικά στην υγεία και ευεξία μας.

Καρνιτίνη στο σώμα
Η L-καρνιτίνη (καρνιτίνη), μια ουσία που υπάρχει σε σχετικά μεγάλες ποσότητες κρέατος (η λατινική λέξη caro-carnis σημαίνει κρέας ή μυς), έχει τύχει εκτεταμένης προσοχής τα τελευταία 20 χρόνια. Η καρνιτίνη μας δείχνει ότι βελτιώνει τον μεταβολισμό του λίπους, μειώνει τη μάζα του λίπους και αυξάνει τη μυϊκή μάζα. Επομένως, η καρνιτίνη χρησιμοποιείται συχνά για απώλεια βάρους και μείωση σωματικού λίπους. Οι αθλητές αντοχής χρησιμοποιούν καρνιτίνη για να αυξήσουν την οξείδωση του λίπους και του γλυκογόνου των εφεδρικών μυών. Οι λιποδιαλυτες χρησιμοποιούνται ευρέως άλλωστε στον χώρο του αθλητισμού.

Ο λιποδιαλυτης L-καρνιτίνη προέρχεται από κόκκινα κρέατα και γαλακτοκομικά προϊόντα στη διατροφή και από την ενδογενή παραγωγή στο σώμα. Ακόμη και όταν η διατροφική καρνιτίνη είναι ανεπαρκής, οι υγιείς άνθρωποι παράγουν αρκετά από τη μεθειονίνη και τη λυσίνη για να διατηρήσουν λειτουργικές αποθήκες σώματος (για το λόγο αυτό, η καρνιτίνη δεν θεωρείται βιταμίνη, αλλά ως ουσία που μοιάζει με βιταμίνη). Η καρνιτίνη συντίθεται στο ήπαρ και στα νεφρά, τα οποία μαζί περιέχουν μόνο το 1,6% της αποθήκευσης καρνιτίνης ∼27 g ολόκληρου του σώματος. Περίπου το 98% της καρνιτίνης του ανθρώπινου σώματος υπάρχει στο σκελετικό και στον καρδιακό μυ. Ο σκελετικός μυς και η καρδιά εξαρτώνται από τη μεταφορά της καρνιτίνης μέσω της κυκλοφορίας, η οποία περιέχει περίπου 0,5% καρνιτίνης ολόκληρου του σώματος. 

Ο μυς παίρνει καρνιτίνη έναντι μιας πολύ μεγάλης βαθμίδας συγκέντρωσης (καρνιτίνη πλάσματος είναι 40-60 μmol L ol 1 και η καρνιτίνη των μυών είναι 4 mmol L − 1 έως 5 mmol L − 1) με κορεσμένη ενεργή διαδικασία μεταφοράς . Ανάμεσα στους λιποδιαλυτες, η καρνιτίνη είναι ένα τελικό προϊόν του ανθρώπινου μεταβολισμού και χάνεται από το σώμα μέσω της απέκκρισης στα ούρα και τα κόπρανα. Οι ημερήσιες απώλειες είναι ελάχιστες (<60 mg d − 1) και μειώνονται σε λιγότερο από 20 mg d − 1 σε δίαιτες χωρίς κρέας και καρνιτίνη. Αυτές οι ελάχιστες απώλειες υποδηλώνουν ότι ο ρυθμός ενδογενούς βιοσύνθεσης, που απαιτείται για τη διατήρηση λειτουργικών αποθεμάτων στο σώμα, είναι επίσης μόνο περίπου 20 mg d − 1. Οι ποσότητες που χάνονται στα κόπρανα μπορούν συνήθως να αγνοηθούν εκτός από τη λήψη συμπληρωμάτων με λιποδιαλυτες από του στόματος.

Ο ρόλος της καρνιτίνης στο μεταβολισμό του λίπους
Παράγουν λοιπόν οι λιποδιαλυτες ορατό και μετρήσιμο έργο στον οργανισμό μας; Η L-καρνιτίνη παίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό του λίπους. Σε κατάσταση νυχτερινής νηστείας και κατά τη διάρκεια άσκησης χαμηλής έως μέτριας έντασης, τα λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας είναι οι κύριες πηγές ενέργειας που χρησιμοποιούνται από τους περισσότερους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του σκελετικού μυ. Η πρωταρχική λειτουργία της L-καρνιτίνης είναι η μεταφορά λιπαρών οξέων μακράς αλυσίδας διαμέσου της εσωτερικής μεμβράνης των μιτοχονδρίων, καθώς η εσωτερική μεμβράνη είναι αδιαπέραστη τόσο από λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας όσο και από λιπαρά ακυλο-CoA εστέρες. Μόλις μέσα στα μιτοχόνδρια, λιπαρά οξέα να αποικοδομηθεί σε ακετυλο-ΟοΑ μέσω β-οξείδωσης και να προχωρήσει στον κύκλο τρικαρβοξυλικού οξέος. Η καρνιτίνη παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του λόγου των μιτοχονδριακών ακετυλο-CoA / CoASH, ο οποίος είναι ρυθμιστής της ροής μέσω του συμπλόκου πυροσταφυλικής αφυδρογονάσης (PDH) και επομένως του μεταβολισμού υδατανθράκων.

Μεταβολισμός καρνιτίνης και λίπους
Η πεποίθηση ότι οι λιποδιαλύτες σε συμπληρώματα όπως εκείνα της καρνιτίνης βοηθούν στην απώλεια βάρους βασίζεται στην υπόθεση ότι η τακτική από τους στόματος λήψη αυξάνει τη συγκέντρωση της μυϊκής καρνιτίνης. Μια άλλη υπόθεση είναι ότι εάν η συγκέντρωση καρνιτίνης στους μυς αυξηθεί, η οξείδωση του λίπους αυξάνεται επίσης, οδηγώντας έτσι σε σταδιακή απώλεια των αποθεμάτων σωματικού λίπους. Οι προσεκτικά διεξαγόμενες μελέτες έχουν δείξει ξεκάθαρα ότι η από του στόματος λήψη καρνιτίνης (έως 6 g d − 1 για 14 ημέρες) δεν αλλάζει τη συγκέντρωση της καρνιτίνης των μυών. Επίσης, οι υπολογισμοί που βασίζονται στην κινητική του ενζύμου, δείχνουν ότι ο ανθρώπινος μυς σε συνθήκες ηρεμίας έχει περισσότερο από αρκετή ελεύθερη καρνιτίνη για να επιτρέψει στο ένζυμο καρνιτίνη παλμιτοϋλο τρανσφεράση Ι (CPT I) να λειτουργεί στη μέγιστη δραστηριότητα. Οι ισχυρισμοί ότι η καρνιτίνη προάγει την απώλεια βάρους δεν είναι μόνο αβάσιμες αλλά και θεωρητικά αδύνατες.

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι εάν η μυϊκή καρνιτίνη μπορεί να αυξηθεί, αυτό μπορεί να μειώσει τη διάσπαση του μυϊκού γλυκογόνου και πιθανώς να ενισχύσει το μεταβολισμό του λίπους. Η μυϊκή καρνιτίνη αυξάνεται, αυξάνοντας ταυτόχρονα τη συγκέντρωση ινσουλίνης (με έγχυση ινσουλίνης ή τροφοδοτώντας μεγάλες ποσότητες υδατανθράκων) και παρέχοντας ταυτόχρονα καρνιτίνη (με έγχυση ή κατάποση). Ενώ είναι πιθανό η καρνιτίνη να είναι αυξημένη και να έχει κάποια επίδραση στον μεταβολισμό του λίπους μετά από αρκετούς μήνες κατάποσης καρνιτίνης σε συνδυασμό με μια σχετικά μεγάλη ποσότητα υδατανθράκων, είναι πολύ νωρίς για να εξαχθούν συμπεράσματα τόσο για την καρνιτινη όσο και για τους λοιπους λιποδιαλυτες. Εάν χρησιμοποιείται για λόγους απώλειας βάρους, φαίνεται αντιπαραγωγικό να καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες υδατανθράκων για να αυξηθεί η ινσουλίνη ώστε να βεβαιωθεί κάποιους ότι οι συγκεντρώσεις καρνιτίνης στους μυς είναι ελαφρώς αυξημένες και μπορεί να οδηγήσουν σε μικρές βελτιώσεις στην οξείδωση του λίπους μακροπρόθεσμα.
Εφόσον επιθυμείτε να λάβετε τους πιο επώνυμους λιποδιαλυτες ώστε να τους εντάξετε στην ημερήσια διατροφή σας, περιηγηθείτε στη βάση προϊόντων μας στο Katerelosfitness.gr

Πηγή: A. E. Jeukendrup, R. Randell "Fat burners: nutrition supplements that increase fat metabolism" in "Obeisty Reviews" Volume12, Issue10 October 2011 Pages 841-851
 

Λιποδιαλυτες: Χρώμιο
Μια τεράστια διαφημιστική εκστρατεία περιβάλλει αυτό το δημοφιλές συμπλήρωμα τα τελευταία χρόνια, καθώς λέγεται ότι είναι «μυϊκός δημιουργός» και «καυστήρας λίπους». Το χρώμιο είναι ένα ιχνοστοιχείο που υπάρχει σε τρόφιμα όπως ζύμη μπύρας, αμερικανικό τυρί, μανιτάρια και φύτρο σιταριού και θεωρείται βασικό θρεπτικό συστατικό. Λόγω ανεπαρκών μεθόδων για την αξιολόγηση της κατάστασης του χρωμίου, το Συμβούλιο Τροφίμων και Διατροφής των ΗΠΑ δεν μπόρεσε να καθορίσει μια συνιστώμενη ημερήσια πρόγια το χρώμιο. Αντ 'αυτού, συμφωνήθηκε μια επαρκής πρόσληψη: 20-30 μg. Το χρώμιο διατίθεται στο εμπόριο κυρίως με τη μορφή πικολινικού χρωμίου, αν και υπάρχουν επίσης συμπληρώματα νικοτινικού χρωμίου και χλωριούχου χρωμίου. Το πικολινικό οξύ είναι μια οργανική ένωση που δεσμεύει το χρώμιο και πιστεύεται ότι ενισχύει την απορρόφηση και τη μεταφορά.

Ο Evans ήταν ο πρώτος που ανέφερε ότι η πρόσληψη χρωμίου αύξησε τον άπαχο ιστό κατά την άσκηση των ανθρώπων. Σε αυτές τις μελέτες, στους μη εκπαιδευμένους φοιτητές πανεπιστημίου και στους εκπαιδευμένους ποδοσφαιριστές δόθηκαν 200 μg πικολινικού χρωμίου ή εικονικό φάρμακο κάθε μέρα για 40 έως 42 ημέρες, ενώ βρίσκονταν σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα προπόνησης με αντιστάσεις. Τα άτομα που έλαβαν συμπληρώματα χρωμίου ανέπτυξαν σημαντικά περισσότερη άπαχη μάζα σώματος σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Ωστόσο, η άπαχη μάζα σώματος εκτιμήθηκε μόνο από τα μέτρα περιφέρειας και οι αλλαγές που παρατηρήθηκαν ήταν μικρές, έτσι το σφάλμα μέτρησης θα μπορούσε να έχει επηρεάσει τα αποτελέσματα.

Μεταγενέστερες μελέτες δεν επιβεβαίωσαν τα αποτελέσματα του Evans. Σε αυτές τις προσεκτικά ελεγχόμενες μελέτες, οι οποίες χρησιμοποίησαν πιο εξελιγμένες τεχνικές για τη μέτρηση της σύνθεσης του σώματος, δεν βρέθηκαν επιδράσεις στη μυϊκή μάζα σώματος. Σε μία από τις μελέτες οι Lukaski et al. κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπό συνθήκες ελεγχόμενης πρόσληψης ενέργειας, το συμπλήρωμα χρωμίου στις γυναίκες δεν επηρέασε το σωματικό βάρος. Έτσι, οι ισχυρισμοί ότι τα συμπληρώματα 200 μg χρωμίου προάγουν την απώλεια βάρους καθώς και αλλαγές στη σύνθεση του σώματος δεν υποστηρίζονται με επιστημονική επάρκεια.

Έτσι, η πλειονότητα των μελετών δείχνει ότι τα συμπληρώματα χρωμίου δεν είναι αποτελεσματικά στην αύξηση της άπαχης μάζας σώματος. Με βάση εργαστηριακές μελέτες καλλιεργημένων κυττάρων, το πικολινικό χρώμιο προτάθηκε να συσσωρευτεί σε κύτταρα και να προκαλέσει βλάβη στο χρωμόσωμα. Αν και αυτό το εύρημα ανάμεσα στους λιποδιαλυτες δεν έχει επιβεβαιωθεί στις μελέτες σε ανθρώπους, πρέπει να δίνεται προσοχή στη χρήση συμπληρωμάτων χρωμίου.

Λιποδιαλυτες: Συζευγμένο λινελαϊκό οξύ
Τα συζευγμένα λινελαϊκά οξέα (CLA) είναι μια ομάδα ισομερών θέσης και γεωμετρίας του ωμέγα-6 απαραίτητου λιπαρού οξέος λινελαϊκού οξέος. Το Cis-9, trans-11 (c9, t11) είναι το σημαντικότερο ισομερές που βρίσκεται σε τρόφιμα όπως κρέατα μηρυκαστικών (βοδινό και αρνί) και γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα και τυρί), ενώ τα εμπορικά παρασκευάσματα περιέχουν ίσες ποσότητες c9, t11 και trans -10, cis-12 (t10, c12). Έχει προταθεί ότι το CLA μπορεί να δράσει ως παράγοντας κατά της παχυσαρκίας μέσω της ικανότητάς του να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας και τροφής, να μειώσει την λιπογένεση και να αυξήσει την ενεργειακή δαπάνη, τη λιπόλυση και την οξείδωση του λίπους.

Μελέτες τρωκτικών έχουν παρατηρήσει μεταβολές στο σωματικό βάρος και τη σύνθεση όταν η δίαιτα ad libitum συμπληρώνεται με CLA. Τα ποντίκια που συμπληρώθηκαν διατροφικά με 0,5% CLA εμφάνισαν 60% μειώσεις του σωματικού λίπους και 14% αύξηση της άπαχης μάζας σώματος σε σύγκριση με τους μάρτυρες 65. Ομοίως, όταν οι νεαροί αρουραίοι συμπληρώθηκαν με 1% CLA για 4 εβδομάδες, η αύξηση σωματικού βάρους μειώθηκε σημαντικά με μειώσεις 44% σε λιπαρά μεγέθους 66. Οι διαβητικοί λιπαροί αρουραίοι Zucker που συμπληρώθηκαν με 1,5% CLA είχαν επίσης σημαντικά μειωμένο σωματικό βάρος 67.

Με βάση τα αποτελέσματα μελέτης με λιποδιαλυτες σε ζώα, υπάρχει πιθανότητα το CLA να έχει αποτελέσματα απώλειας βάρους στον άνθρωπο. Malpuech-Brugère et al. πραγματοποίησε μια μελέτη που διερευνά τις επιδράσεις δύο ισομερών CLA (c9, t11 και t10, c12) στη μάζα σωματικού λίπους. Μετά από μια περίοδο 6 εβδομάδων, καταναλώνοντας υψηλό ελαϊκό ηλιέλαιο (3 g) καθημερινά, οι υπέρβαροι υγιείς άνδρες κατανεμήθηκαν σε μία από τις πέντε ομάδες. Αυτές οι πέντε ομάδες περιελάμβαναν ημερήσια κατανάλωση υψηλών (3 g) και χαμηλών (1,5 g) δόσεων c9, t11 και t10, c12 καθημερινά για 18 εβδομάδες, καθώς και μια ομάδα ελέγχου εικονικού φαρμάκου. Μετά την περίοδο παρέμβασης δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές, μεταξύ των πέντε ομάδων θεραπείας, στη μάζα σωματικού λίπους και σε άλλες παραμέτρους σύνθεσης σώματος (δείκτης μάζας σώματος, βάρος, ποσοστό σωματικού λίπους). 

Ο όρος «λιποδιαλύτης» χρησιμοποιείται για να περιγράψει συμπληρώματα διατροφής που ισχυρίζονται ότι αυξάνουν έντονα το μεταβολισμό του λίπους ή την ενεργειακή δαπάνη, μειώνουν την απορρόφηση λίπους, αυξάνουν την απώλεια βάρους, αυξάνουν την οξείδωση του λίπους κατά τη διάρκεια της άσκησης ή κατά κάποιο τρόπο προκαλούν μακροχρόνιες προσαρμογές που προάγουν το μεταβολισμό του λίπους.

Συχνά, αυτά τα συμπληρώματα περιέχουν ορισμένα συστατικά, το καθένα με τον δικό του προτεινόμενο μηχανισμό δράσης και συχνά υποστηρίζεται ότι ο συνδυασμός αυτών των ουσιών θα έχει πρόσθετα αποτελέσματα. Ο κατάλογος των συμπληρωμάτων που ισχυρίζονται ότι αυξάνουν ή βελτιώνουν το μεταβολισμό του λίπους είναι μακρύς. Τα πιο δημοφιλή συμπληρώματα περιλαμβάνουν καφεΐνη, καρνιτίνη, πράσινο τσάι, συζευγμένο λινελαϊκό οξύ, φορσκολίνη, χρώμιο, φύκια και φουκοξανθίνη. Βάσει της διαθέσιμης βιβλιογραφίας, η καφεΐνη και το πράσινο τσάι έχουν δεδομένα για να υποστηρίξουν τις ιδιότητες που ενισχύουν τον μεταβολισμό του λίπους. Για πολλά άλλα συμπληρώματα, αν και ορισμένα δείχνουν κάποια υπόσχεση, λείπουν στοιχεία. Ο κατάλογος των συμπληρωμάτων βασίζεται στη βιομηχανία και είναι πιθανό να αυξηθεί με ρυθμό που δεν αντιστοιχεί σε παρόμοια αύξηση της σχετικής επιστημονικής τεκμηρίωσης.

Μία από τις πιο δημοφιλείς κατηγορίες συμπληρωμάτων διατροφής αναφέρεται συχνά με τον όρο "λιποδιαλυτες". Οι λόγοι για τη δημοτικότητα αυτών των συμπληρωμάτων περιλαμβάνουν γενικά τις διαφαινόμενες βελτιώσεις στην υγεία, βελτιώσεις στην απόδοση, απώλεια βάρους ή συνδυασμό αυτών των παραγόντων. Οι διαφημίσεις για πολλά από αυτά τα συμπληρώματα συχνά συνοδεύονται από "υπερβολικά καλό για να είναι αληθινό" διαφημιστικό υλικό της κατάστασης του καταναλωτή τους πριν και μετά μέσα από σχετικές φωτογραφίες. Η αντικειμενική επιστημονική προσέγγιση αναφέρει ότι για τα περισσότερα συμπληρώματα υπάρχει έλλειψη πλήρως τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων. Με βάση τα διαθέσιμα όμως δεδομένα, η καφεΐνη και το πράσινο τσάι διαθέτουν πράγματι κάποιες ιδιότητες που ενισχύουν το μεταβολισμό του λίπους. Ωστόσο, οι επιδράσεις στον άνθρωπο ήταν γενικά μικρές και πιο συνεπείς στους καταναλωτές με χαμηλή συνήθεια πρόσληψης καφεΐνης.

Για τα περισσότερα άλλα συμπληρώματα, παρόλο που ορισμένα δείχνουν δυνατότητες ενίσχυσης του μεταβολισμού του λίπους, όπως το CLA, λείπουν εδραιωμένα στοιχεία. Ωστόσο στο πέρασμα του χρόνου ολοένα και περισσότερα στοιχεία προκύπτουν σχετικά με τα πλεονεκτήματα πρόσληψης συμπληρωμάτων διατροφής με λιποδιαλυτες.

Στο katerelosfitness.gr θα βρείτε πληθώρα επώνυμων και ποιοτικων σκευασμάτων με τους πιο αποτελεσματικούς λιποδιαλύτες του εμπορίου. Ρωτήστε μας για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα διαθέσιμα είδη μας.

Πηγή:
"Fat burners: nutrition supplements that increase fat metabolism" A. E. Jeukendrup, R. Randell  Wiley online library, Volume12, Issue10 October 2011 Pages 841-851
 

Ας εξετάσουμε τους λιποδιαλύτες σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους. Η καφεΐνη (1,3,7-τριμεθυλοξανθίνη) είναι ένα παράγωγο αλκαλοειδούς που βρίσκεται στη φύση και προστίθεται σε μια ποικιλία τροφίμων και ποτών. Τα περισσότερα ποτά με καφεΐνη που καταναλώνονται παγκοσμίως εξάγονται από κόκκους καφέ ή φύλλα τσαγιού ή καταναλώνονται ως σοκολάτα που προέρχεται από το φασόλι του κακάο. Υπάρχει μια ποικιλία άλλων μεταβολιτών στον καφέ και το τσάι συμπεριλαμβανομένων άλλων αλκαλοειδών (θεοβρωμίνη, παραξανθίνη, θεοφυλλίνη) και πολυφαινόλες (τανίνες και φλαβονοειδή). Η κατανάλωση δισκίων που περιέχουν καφεΐνη και συμπληρωμάτων δεν πρέπει να εξομοιώνεται άμεσα με την κατανάλωση τσαγιού και καφέ, ειδικά από την άποψη της υγείας. Η καφεΐνη απορροφάται από τρόφιμα και ποτά με χρόνο έως τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα 30-90 λεπτά και χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 4-6 ώρες. Η καφεΐνη μεταβολίζεται εκτεταμένα από το σύστημα οξειδάσης του κυτοχρώματος P-450 με ∼1-3% να απεκκρίνεται στα ούρα ως ελεύθερη καφεΐνη.

Δρουν οι λιποδιαλυτες ευεργετικά στον μεταβολισμό; Και αν ναι, σε τι βαθμό; Μεγάλο ενδιαφέρον για τις επιδράσεις της καφεΐνης στο μεταβολισμό προέρχεται από μελέτες φυσιολογίας άσκησης στη δεκαετία του 1970. Οι πρώτες μελέτες του Costill και της ομάδας του έδειξαν ότι η καφεΐνη που καταναλώνεται (καφές και καθαρή καφεΐνη) πριν από μια περίοδο άσκησης, αύξησε σημαντικά τα ποσοστά οξείδωσης λίπους καθώς και την απόδοση. Οι Essig et al. ανέφεραν επίσης μια μετατόπιση του μεταβολισμού του υποστρώματος κατά τη διάρκεια της άσκησης από υδατάνθρακες σε λίπος, μετά από κατάποση καφεΐνης που συνοδεύτηκε από μια μέτρια αύξηση των συγκεντρώσεων λιπαρών οξέων στο πλάσμα του ορού. Η θεωρία αναπτύχθηκε ότι η καφεΐνη κινητοποίησε το λίπος και το γλυκογόνο των μυών με αποτέλεσμα να βελτιωθεί η απόδοση. Αργότερα, αυτά τα δύο αποτελέσματα διαχωρίστηκαν το ένα από το άλλο και το εργογενές αποτέλεσμα της καφεΐνης είναι πιο πιθανό λόγω κεντρικών μηχανισμών.

Ωστόσο, η καφεΐνη έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (SNS), απελευθερώνοντας λιπαρά οξέα από την λιπώδη ή / και ενδομυϊκή αποθήκη. Αυτός ο μηχανισμός, που εμφανίζεται έμμεσα μέσω αυξημένων επιπέδων αδρεναλίνης στην κυκλοφορία, έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει τη διαθεσιμότητα λιπαρών οξέων για οξείδωση. Η καφεΐνη έχει επίσης συσχετιστεί με μια πιο άμεση επίδραση στη λιπόλυση. Έχει προταθεί από in vitro μελέτες ότι, ανάμεσα στους λιποδιαλύτες, η καφεΐνη αναστέλλει τη φωσφοδιεστεράση 3, το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την αποικοδόμηση της κυκλικής ΑΜΡ (cAMP). Η αύξηση του χρόνου ημίσειας ζωής του cAMP ενισχύει τη λιπόλυση, αυξάνοντας στη συνέχεια τη διαθεσιμότητα λιπαρών οξέων για χρήση καυσίμου. Το αν ένα τέτοιο αποτέλεσμα παίζει επίσης ρόλο in vivo δεν είναι σαφές.

Η καφεΐνη έχει αποδείξει ότι προκαλεί βραχυπρόθεσμα θερμογόνα αποτελέσματα. Οι λιποδιαλύτες αποδεικνύονται αποτελεσματικοί στον τομέα αυτό άλλωστε. Οι Acheson et al. διαπίστωσαν ότι η χορήγηση υψηλής δόσης καφεΐνης (8 mg kg − 1) αύξησε σημαντικά τον μεταβολικό ρυθμό ηρεμίας (RMR) (20 kJ m − 2 h − 1) στις 3 ώρες μετά την κατάποση. Είναι ενδιαφέρον ότι η οξείδωση του λίπους ήταν σημαντικά υψηλότερη μετά την κατάποση καφεΐνης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, φτάνοντας τα 75 ± 4 mg min − 1. Σε συμφωνία με αυτά τα ευρήματα, οι Dulloo et al. ανέφεραν ότι ακόμη και μια χαμηλή δόση καφεΐνης (100 mg) έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει θερμογόνο δράση σε ηρεμία. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 150 λεπτών, το RMR αυξήθηκε κατά 3–4% τόσο σε άτομα λιποβαρή όσο και σε άτομα υπέρβαρα. Στην ίδια μελέτη, το RMR αυξήθηκε περαιτέρω όταν ελήφθησαν επαναλαμβανόμενες δόσεις (διαστήματα 2 ωρών άνω των 12 ωρών) καφεΐνης (αύξηση 8-11%) ή και τα δύο. Οι Astrup et al. παρατήρησαν μια γραμμική εξαρτώμενη από τη δόση απόκριση της κατάποσης καφεΐνης στις ενεργειακές δαπάνες. Ωστόσο, αυτό αποδόθηκε σε ίσες αυξήσεις τόσο στην οξείδωση λίπους όσο και σε υδατάνθρακες, καθώς το πνευμονικό αναπνευστικό (RQ) δεν διέφερε από το εικονικό φάρμακο. Σε μια μελέτη παρακολούθησης, οι Astrup et al. παρατήρησαν συστηματικά παχύσαρκους ασθενείς με πρόσληψη καφεΐνης για περίοδο 24 εβδομάδων ενώ βρίσκονταν σε δίαιτα χαμηλών θερμίδων. Με την πάροδο του χρόνου, υπήρξε μια έντονη απώλεια βάρους σε άτομα που κατανάλωναν τόσο το συμπλήρωμα καφεΐνης όσο και το εικονικό φάρμακο. Ωστόσο, η συνολική απώλεια βάρους δεν διέφερε μεταξύ αυτών των δύο ομάδων. Στην ίδια μελέτη, όταν η εφεδρίνη (ένα γνωστό διεγερτικό του SNS) ελήφθη παράλληλα με την καφεΐνη, η απώλεια βάρους ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (16,6 ± 6,8 kg έναντι 13,2 ± 6,6 kg αντίστοιχα). Αυτό αποδείχθηκε επίσης σε μια μελέτη στην οποία η 6μηνη λήψη ενός συμπληρώματος εφέδρας / καφεΐνης προκάλεσε μείωση του σωματικού βάρους (.35,3 ± 5,0 kg) και σωματικού λίπους (−4,3 ± 3,3 kg) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. 

Μέσα από τις άνωθι αναφερόμενες μελέτες διαπιστώνουμε οτι η οξεία πρόσληψη καφεΐνης έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει το μεταβολισμό. Ταυτόχρονα μπορεί όμως να μην είναι αρκετά ισχυρή από μόνη της ώστε να δρα ως προϊόν απώλειας βάρους εάν καταναλώνεται για εκτεταμένα χρονικά διαστήματα. Συνοπτικά, σε ορισμένες περιπτώσεις, η καφεΐνη μπορεί να αυξήσει την ενεργειακή δαπάνη (σε κατάσταση ηρεμίας) ή την οξείδωση λίπους (σε κατάσταση ηρεμίας και κατά τη διάρκεια άσκησης χαμηλής έντασης). Στο katerelosfitness θα βρείτε τα πιο ποιοτικά επώνυμα είδη που αφορούν λιποδιαλυτες και είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε στις απορίες σας σχετικά με τα είδη αυτά.

Πηγή:
"Fat burners: nutrition supplements that increase fat metabolism" A. E. Jeukendrup, R. Randell  Wiley online library, Volume12, Issue10 October 2011 Pages 841-851
 

Σχετικά με την απωλεια βαρους, τα διαθέσιμα συμπληρώματα διατροφής διαθέτουν διάφορους μηχανισμούς δράσης, όπως βελτίωση του μεταβολισμού των υδατανθράκων, αυξημένη λιπόλυση ή ενεργειακή δαπάνη και μείωση του οδυνηρού αισθήματος της πείνας. Είναι βεβαίως σημαντικό να ληφθεί υπόψη η δοσολογία, καθώς αναγνωρίζεται σε πολλούς τομείς ότι η δοσολογία μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ ευεργετικών επιδράσεων και τοξικότητας. Τον τελευταίο καιρό, το ιταλικό Υπουργείο Υγείας προειδοποίησε ότι όλα τα βοτανικά σκευάσματα πρέπει να υποβληθούν σε δοκιμές παρόμοιες με τα πραγματικά φάρμακα και σίγουρα θα ακολουθήσουν πολλές χώρες. Επομένως, η κατάλληλη αξιολόγηση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων είναι ζωτικής σημασίας.
Είναι λοιπον η απώλεια βάρους ένα αποτέλεσμα που μπορεί να επιτευχθεί με τη σωστή χρήση των συμπληρωμάτων;

Λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα βιβλιογραφία, είναι δυνατό να συμπεράνουμε ότι πολλά από τα συμπληρώματα διατροφής είναι πιθανό να συμβάλουν στην απωλεια βαρους. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν είναι ικανό να προκαλέσει κλινικά σημαντική απώλεια βάρους, με τα πιο αποτελεσματικά να οδηγούν σε μείωση μόλις 2 κιλών. Δεδομένης της πανδημίας της νόσου κορανοϊού 19 (COVID-19) και με την παχυσαρκία να είναι ένας καθιερωμένος παράγοντας κινδύνου για χειρότερη πρόγνωση, είναι πλέον ύψιστης σημασίας να βρεθούν ασφαλείς και αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Μπορούμε εν προκειμένω να προτείνουμε έναν πιθανό συνδυασμό συμπληρωμάτων διατροφής που αξιοποιεί όλους τους μηχανισμούς δράσης του οργανισμού που στοχεύουν στην απώλεια βάρους. 

Για την αναστολή της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών, προτείνουμε τη χρήση εκχυλίσματος phaseolus vulgaris (PVE) σε δόση 3000 mg (1000 mg ανά γεύμα) ημερησίως και της επιγλοκατεχίνης που προέρχεται από πράσινο τσάι (EGCG) σε δόση 500 mg ημερησίως. Προκειμένου να μειωθεί η όρεξη και ενδεχομένως να αυξηθεί η ενεργειακή δαπάνη, προτείνουμε τη χρήση καφεΐνης που προέρχεται από καφέ (300 mg / ημέρα) και χρονολογικού οξέος (200 mg / ημέρα). Τα καψαϊκινοειδή ή τα καψινοειδή που προέρχονται από πιπεριά τσίλι μπορούν επίσης να ληφθούν υπόψη, σε δόση 10 mg και 3 mg, αντίστοιχα, μαζί με L-C σε δόση 2 g ημερησίως, που μπορεί επίσης να αυξήσει την κινητοποίηση του λίπους. 

Παρομοίως, η ενίσχυση της οξείδωσης βήτα και η αναστολή της λιπογένεσης, η ρεσβερατρόλη και το CLA μπορούν να εξεταστούν, δεδομένης της αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητάς τους και της απουσίας αναφερόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, σε δόση 200 mg και 4 g ημερησίως, αντίστοιχα. Τέλος, ο μεταβολισμός των υδατανθράκων μπορεί να βελτιωθεί με τη μείωση της γλυκόζης λιποϊκού οξέος σε δόση 600 mg ημερησίως, με το μακροχρόνιο ιστορικό του στη θεραπεία του T2D. Τα περισσότερα από τα αναφερόμενα συμπληρώματα διατροφής αποδείχθηκε επίσης ότι ασκούν αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτικά αποτελέσματα.

Μετά τις παραπάνω διατυπώσεις, είναι προφανές ότι απαιτείται μια ειδικά σχεδιασμένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (placebo) μελέτη που θα διερευνήσει τον άνωθι αναφερόμενο προτεινόμενο συνδυασμό για απώλεια βάρους, προκειμένου να επιβεβαιωθεί το προφίλ ασφάλειας. Η απουσία επιβλαβών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των προτεινόμενων ενώσεων και η παρουσία ενός πρόσθετου ή συνεργιστικού αποτελέσματος βοηθά καθοριστικά την απωλεια βαρους με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο.

ΠΗΓΗ:
"Current Evidence to Propose Different Food Supplements for Weight Loss: A Comprehensive Review" Nutrients 2020, 12(9), 2873; https://doi.org/10.3390/nu12092873 - Published: 20 September 2020. Mikiko Watanabe ,Renata Risi ,Davide Masi, Alessandra Caputi, Angela Balena, Giovanni Rossini, Dario Tuccinardi, Stefania Mariani, Sabrina Basciani, Silvia Manfrini, Lucio Gnessi, Carla Lubrano.